15-dniowy deficyt: Jak krótsze okno rejestracji urodzeń w Sabah napędza kryzys bezpaństwowości

KOTA KINABALU, 30 czerwca — Anne Baltazar, dyrektor wykonawcza organizacji Advocates for Non-Discrimination and Access to Knowledge (Anak), stwierdziła, że nierówne i skomplikowane procedury rejestracji urodzeń w połączeniu ze słabym prawem aktywnie tworzą i pogłębiają kryzys dotykający tysiące dzieci w całym Sabah.

Podkreśliła, że system ten prowadzi do bezpaństwowości, wykluczenia i poważnej podatności na zagrożenia – najbardziej uderzając w społeczności rdzennych mieszkańców oraz rodziny z wiejskich i odległych części stanu. 

Podczas gdy rodzice w Malezji Półwyspowej mają 60 dni na zarejestrowanie urodzenia, w Sabah obowiązuje jedynie 45 dni.

Późna rejestracja wymaga dodatkowej zgody sędziego pokoju — dodatkowego, kosztownego i czasochłonnego kroku, który jest prawie niemożliwy dla osób mieszkających daleko w głębi lądu lub na obszarach przygranicznych.

„Siedem spośród 10 najbiedniejszych powiatów Malezji pod względem warunków życia dzieci znajduje się w Sabah, gdzie odległość, słabe drogi i wysokie koszty transportu już teraz uniemożliwiają wielu rodzinom dostęp," powiedziała.

„Bezpaństwowość tutaj nie jest przypadkiem – jest systemowa, wbudowana w procedury i luki prawne. Dotyczy nie tylko grup migranckich, ale także rdzennych dzieci z odległych obszarów, których rodziny żyją tu od pokoleń, a mimo to nadal nie posiadają oficjalnych dokumentów," dodała Anne. 

Wyniki badań pokazują, że jedynie 6,1% ankietowanych dzieci z Sabah spełnia podstawowe standardy bezpiecznego środowiska życia. 

Wśród dzieci bez dokumentów jedynie 0,6% osiąga minimalny próg odpowiedniej opieki zdrowotnej.

„Te luki bezpośrednio prowadzą do niskiego poziomu wyszczepienia – powiązanego z wybuchem polio odnotowanym w Sabah przed pandemią Covid-19 – oraz zwiększają ryzyko wyzysku, pracy dzieci i handlu ludźmi," podkreśliła Anne.

Anak wzywa do natychmiastowych, konkretnych reform:

• Wyrównanie okresów rejestracji urodzeń w całej Malezji;
• Zniesienie wymogu zgody sędziego pokoju przy późnej rejestracji;
• Rozszerzenie mobilnych usług rejestracyjnych na obszary wewnętrzne i przygraniczne;
• Nowelizacja ustawy o dziecku z 2001 r. w celu ochrony wszystkich dzieci niezależnie od statusu dokumentacyjnego;
• Zakończenie zatrzymywania dzieci przez służby imigracyjne; oraz
• Wycofanie przez Malezję pozostałych zastrzeżeń do Konwencji ONZ o prawach dziecka.

„Nie mówimy tylko o papierkowej robocie – mówimy o przetrwaniu, edukacji i przynależności," podkreśliła Anne wobec decydentów. — Daily Express