دیپگ STRC طراحی‌شده با هوش مصنوعی مایکل سیلور، سوالاتی درباره پایداری سینتتیک مطرح می‌کند

یک محصول ساختاریافته که قرار بود در قیمت ۱۰۰ دلار ثابت بماند، اکنون به ۸۲.۷۰ دلار سقوط کرده است. این ابزار STRC است—مخفف Stretch—یک ابزار اعتباری خزانه‌داری که مایکل سیلور، بنیان‌گذار Strategy، اکنون می‌گوید عمدتاً با کمک هوش مصنوعی طراحی شده است. این افشاگری، که از مصاحبه‌ای در دی‌ماه ۱۴۰۴ با CoinDesk برگرفته شده و در گزارش اصلی برجسته شده است، بررسی دقیق‌تر محصولی را تشدید کرده که به عنوان یک سهام ممتاز ماهانه پایدار به بازار عرضه شده بود.

در کلیپ مصاحبه، سیلور توضیح داد که چندین ساعت را صرف بحث درباره ساختار محصول با یک هوش مصنوعی کرده است. او گفت هوش مصنوعی به او گفته که هیچ‌کس در تاریخ چنین کاری انجام نداده، اما طراحی «کاملاً قانونی» و «کاملاً معقول» است. این اطمینان اکنون در کنار یک دپگ شدید که STRC را به خوبی پایین‌تر از ارزش اسمی مورد نظرش هل داده، ناخوشایند به نظر می‌رسد.

محصولی ساخته‌شده بر پایه پرامپت‌ها

روایت سیلور یک سوال ناراحت‌کننده برای ساختار بازار کریپتو مطرح می‌کند: وقتی یک دارایی مصنوعی جدید عمدتاً از طریق تعامل با هوش مصنوعی شکل می‌گیرد، چه کسی—یا چه چیزی—مسئولیت پایداری آن را بر عهده دارد؟ STRC به عنوان یک سهام ممتاز ماهانه طراحی شده برای حفظ قیمت انکر نزدیک به ۱۰۰ معرفی شد. مکانیزم‌های آن در تقاطع دارایی‌های واقعی توکن‌شده و اعتبار ساختاریافته قرار دارد، فضایی که توجه نهادی فزاینده‌ای را به خود جلب کرده، همان‌طور که در نقاط عطف اخیر تسویه RWA مشاهده می‌شود.

اطمینان‌بخشی هوش مصنوعی مبنی بر اینکه این ساختار بی‌سابقه اما از نظر قانونی معتبر است، رفتار بازار را تضمین نکرد. در عمل، STRC بیشتر شبیه یک ابزار بدهی پرخطر رفتار کرده تا یک قیمت انکر با ارزش پایدار. شکافی که بین قانونی بودن نظری یک مدل و شکنندگی بازار معاملات زنده وجود دارد، جایی است که دارندگان موقعیت اکنون فشار آن را احساس می‌کنند.

سیگنال‌های دپگ

سقوط به ۸۲.۷۰ دلار تنها یک اشتباه قیمت‌گذاری نیست. این نشان‌دهنده یا نقدینگی کم، یا ارزیابی مجدد دارایی‌های وثیقه زیرین، یا از دست رفتن گسترده‌تر اعتماد به ابزاری است که فاقد سابقه تاریخی است. برای محصولی که برای حفظ ۱۰۰ طراحی شده، هر انحراف مستمر پیشنهاد ارزش اصلی را نقض می‌کند. توجه جامعه بر روی عدم شفافیت ساختار و تکیه بر منطق تولیدشده توسط هوش مصنوعی که افراد کمی از خارج می‌توانند آن را تأیید کنند، متمرکز شده است.

ابرهای نظارتی بر فراز چنین نوآوری‌هایی معلق هستند. قانون‌گذاران در حال تلاش برای طبقه‌بندی و نظارت بر محصولات ساختاریافته بومی کریپتو هستند، و نبرد سیاسی بر سر قبض ارزهای دیجیتال کلیدی نشان می‌دهد که چقدر سریع اوضاع می‌تواند تغییر کند. یک ابزار طراحی‌شده توسط هوش مصنوعی که دپگ می‌شود در حالی که سازنده‌اش به نظر قانونی یک ماشین اشاره می‌کند، نوعی مطالعه موردی است که نظارت‌کنندگان از آن چشم‌پوشی نخواهند کرد.

هیاهوی هوش مصنوعی با واقعیت بازار روبرو می‌شود

این ماجرا همچنین این روایت را به چالش می‌کشد که هوش مصنوعی می‌تواند به طور ایمن مهندسی مالی را تسریع کند. در حالی که برنامه‌های کاربردی وب ۳ مبتنی بر هوش مصنوعی به گسترش خود ادامه می‌دهند، شکاف بین یک مکالمه طراحی متقاعدکننده و یک بازار واقعی گسترده است. هوش مصنوعی ممکن است چیزی را معقول بداند، اما بحران‌های نقدینگی، موج‌های بازخرید یا مداخله نظارتی را شبیه‌سازی نمی‌کند.

آنچه هنوز مشخص نیست این است که آیا سقوط STRC یک جابجایی موقت است یا یک نقص ساختاری. توصیف سیلور از فرآیند طراحی با مستندات دقیقی از ورودی‌های هوش مصنوعی یا تست‌های استرس اعمال‌شده همراه نبوده است. بدون این شفافیت، معامله‌گران مجبورند خود عدم قطعیت را قیمت‌گذاری کنند. طعنه را نمی‌توان نادیده گرفت: ابزاری که برای پایداری مهندسی شده، به یک رویداد نوسانات بازار تبدیل شده است.

در حال حاضر، بازار در حال رصد این است که آیا STRC می‌تواند به سمت ۱۰۰ بازگردد یا اینکه ۸۲ دلار نشان‌دهنده یک تعادل جدید است که نشانه مشکلات عمیق‌تر است. پاسخ بسیار فراتر از یک محصول اهمیت خواهد داشت، زیرا شکل خواهد داد که سرمایه‌گذاران چقدر جدی با ابزار مالی بعدی مبتنی بر هوش مصنوعی برخورد می‌کنند که وعده یک قیمت انکر بدون ریسک می‌دهد.