Η παγκόσμια κρίση εφοδιασμού απαιτεί αλληλεγγύη μεταξύ Σαμπάχ, Σαράουακ και Χερσονήσου

PETALING JAYA: Η παγκόσμια αβεβαιότητα που πιέζει την προμήθεια πετρελαίου δίνει ισχυρότερο λόγο στο Sabah, το Sarawak και τη Χερσόνησο να μοιραστούν την ευθύνη για τη διασφάλιση της μακροβιότητας των διαθέσιμων αποθεμάτων καυσίμων, σύμφωνα με αναλυτές.

Παρόλο που η ροή πετρελαίου μέσω του Στενού του Ορμούζ αρχίζει να ανακάμπτει, οι αποστολές από τη Δυτική Ασία δεν έχουν επιστρέψει πλήρως στα επίπεδα πριν από τη σύγκρουση, με αποτέλεσμα οι κίνδυνοι εφοδιασμού και τιμών να παραμένουν αβέβαιοι.

Ο Awang Azman Pawi από το Πανεπιστήμιο Malaya δήλωσε ότι η σύγκρουση στη Δυτική Ασία ασκεί πίεση στη χώρα όσον αφορά την προμήθεια καυσίμων, καθιστώντας τις παρατεταμένες μαζικές επιδοτήσεις μη βιώσιμες.

Είπε ότι η στόχευση των επιδοτήσεων πρέπει να θεωρηθεί ως δοκιμασία εθνικής αλληλεγγύης και «ώριμου ομοσπονδιαλισμού», και όχι απλώς ως αλλαγή στις τιμές καυσίμων.

«Η στόχευση της επιδότησης ντίζελ αφορά την ικανότητα των ηγετών από το Sabah, το Sarawak και τη Χερσόνησο να μοιραστούν την ευθύνη για την εφαρμογή αποφάσεων που δεν είναι δημοφιλείς αλλά θεωρούνται αναγκαίες για τη διασφάλιση της μακροβιότητας των διαθέσιμων αποθεμάτων, την προστασία των δημόσιων οικονομικών και τη μείωση της διαρροής», δήλωσε στο FMT.

Είπε ότι η συμμετοχή του Sabah και του Sarawak δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως εξαναγκασμός των δύο πολιτειών να ακολουθήσουν το μοντέλο της Χερσονήσου.

Αντίθετα, αντικατοπτρίζει την προθυμία των περιφερειακών κυβερνήσεων να συνεργαστούν με την Putrajaya για την αντιμετώπιση εθνικών ζητημάτων όταν οι πόροι της χώρας πρέπει να προστατευθούν από κρίσεις εφοδιασμού, λαθρεμπόριο και κατάχρηση.

Ωστόσο, ο Awang Azman είπε ότι η συνεργασία αυτή πρέπει να κινείται και προς τις δύο κατευθύνσεις.

«Η αλληλεγγύη αυτή δεν σημαίνει παράδοση των συμφερόντων της πολιτείας στο κέντρο. Πρέπει να βασίζεται σε διαπραγματεύσεις, δεδομένα και αναγνώριση των ειδικών αναγκών της περιφέρειας», είπε.

Από την 1η Ιουλίου, οι δικαιούχοι θα λαμβάνουν βασική ποσόστωση έως 200 λίτρα ντίζελ το μήνα στην τιμή των RM2,10 ανά λίτρο μέσω της MyKad, ενώ οι ιδιοκτήτες ορισμένων pickup και τζιπ μπορούν να αιτηθούν επιπλέον 100 λίτρα.

Το επιδοτούμενο πρόγραμμα ντίζελ επεκτάθηκε επίσης σε περίπου 70.000 εμπορικά οχήματα στο Sabah και το Sarawak, καθώς και σε χειριστές ποταμόπλοιων και ιδιοκτήτες γεννητριών στις απομακρυσμένες περιοχές.

Νωρίτερα, ο Αναπληρωτής Πρωθυπουργός του Sabah, Masidi Manjun, αναφέρθηκε να δηλώνει ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έλαβε υπόψη γεωγραφικούς, κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, πρότυπα χρήσης και την εξάρτηση των αγροτικών κατοίκων από οχήματα τετρακίνησης.

Ο Masidi είπε επίσης ότι ο μηχανισμός είναι ανοιχτός σε προσαρμογές εάν οι ιδιαίτερες συνθήκες του Sabah το απαιτούν.

Εν τω μεταξύ, ο Tony Paridi Bagang από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Mara δήλωσε ότι η υποστήριξη των κυβερνήσεων Sabah και Sarawak αντικατοπτρίζει δέσμευση στην εθνική προσπάθεια αντιμετώπισης της διαρροής.

Είπε ότι η υποστήριξη αυτή επιτεύχθηκε μέσω διαβουλεύσεων, εξέτασης των συμφερόντων και δικαιωμάτων της πολιτείας και προσαρμογής της πολιτικής.

Σύμφωνα με αυτόν, οι κρατικές κυβερνήσεις πρέπει ακόμη να παρακολουθούν τις επιπτώσεις στις αγροτικές και απομακρυσμένες κοινότητες και να ζητούν βελτιώσεις εάν προκύψουν προβλήματα μετά την εφαρμογή.

Ο Awang Azman είπε ότι οι εθνικοί στόχοι μπορούν να μοιραστούν χωρίς να επιβάλλεται ομοιόμορφη μέθοδος σε όλες τις περιφέρειες.

Είπε ότι η πραγματική αλληλεγγύη επιτυγχάνεται όταν το Sabah, το Sarawak και η Χερσόνησος διαχειρίζονται από κοινού τις πιέσεις της χώρας, ενώ η Putrajaya συνεχίζει να ακούει και να προσαρμόζει την εφαρμογή σύμφωνα με τις τοπικές ανάγκες.

«Ο κόσμος είναι πιο πρόθυμος να αποδεχτεί δύσκολες αποφάσεις εάν οι ηγέτες μπορούν να επιδείξουν απτά οφέλη, προστασία και αποτελέσματα διαπραγματεύσεων», είπε.